Inhoudsopgave

Als het chloor snel uit je zwembad verdwijnt, ligt dat bijna altijd aan een combinatie van zonlicht, een hoge chloorvrager in het water en een verstoorde pH-waarde. Dat is geen toeval of een slechte partij chloor, maar een voorspelbaar gevolg van omstandigheden die je kunt aanpakken. Hieronder lees je precies wat er speelt en wat je eraan doet.

Waarom chloor zo snel verdwijnt uit een zwembad

Chloor is actief: het breekt bacteriën, algen en organisch vuil af. Hoe meer van dat soort vuil er in het water zit, hoe sneller het chloor wordt “opgesoupeerd”. Dit noem je de chloorvrager van het water. Na een algenaanval, waarbij je de algen hebt weggezogen en een chlooorschok hebt gegeven, is die chloorvrager vaak nog heel hoog. De dode algenresten, het organisch materiaal en de stoffen die de algen hebben achtergelaten, verbruiken dan het nieuwe chloor razendsnel.

Zonlicht is de andere grote boosdoener. Ultraviolette straling breekt vrij chloor (hypochloorzuur) snel af. Op een zonnige dag kan de chloorconcentratie in een onbeschermd buitenzwembad in enkele uren van een gezond niveau naar bijna nul zakken. Dit is een van de redenen waarom buitenzwembaden in Spanje of Zuid-Frankrijk structureel meer chloor verbruiken dan zwembaden in Nederland.

De rol van pH bij chloorbehoud

Een verkeerde pH-waarde versnelt het verdwijnen van chloor enorm. Bij een pH boven 7,6 verliest chloor het grootste deel van zijn werking. Het is er nog wel, maar chemisch niet meer actief. Het water ziet er schoon uit, maar het chloor “verdwijnt” eigenlijk in zijn inactieve vorm. De ideale pH voor een zwembad ligt tussen 7,2 en 7,4. Meet je pH altijd tegelijk met je chloor, want zonder die combinatie heb je maar half het verhaal.

Gebonden chloor en chlooraminen

Chloor reageert met stikstofverbindingen uit urine, zweet en andere organische stoffen. Daarbij ontstaat gebonden chloor, ook wel chlooraminen genoemd. Dit gebonden chloor doet nauwelijks mee in de desinfectie, maar geeft wel de typische “chloorlucht” die mensen kennen. Het verdwijnt niet zo snel als vrij chloor, maar het neemt wel de plek in van actief chloor. De oplossing is een chloorsuperchoc: breng het chloor tijdelijk op een zeer hoog niveau (soms 10 keer de normale waarde) zodat de chlooraminen afbreken.

Wat je doet als chloor snel verdwijnt na een algenaanval

Dit is een veelvoorkomende situatie, ook in buitenzwembaden in warme landen. Je hebt de algen weggezogen, een chloorsuperchoc gegeven, en toch is het chloor de volgende dag alweer weg. Hier is wat je stap voor stap doet:

  • Meet eerst de pH en breng die naar 7,2 tot 7,4 voordat je nieuw chloor toevoegt. Anders is je chloor niet effectief.
  • Controleer of het water nog troebel of groenig is. Troebel water betekent dat er nog veel chloorvrager aanwezig is.
  • Filter het water intensief: laat de pomp minimaal 12 tot 24 uur draaien en spoel het filter daarna terug.
  • Voeg opnieuw een chloorsuperchoc toe, bij voorkeur ’s avonds of ’s nachts zodat UV-straling het chloor niet direct afbreekt.
  • Voeg stabilisator (cyanuurzuur) toe als je dat nog niet hebt gedaan. Dit beschermt vrij chloor tegen UV-straling.

Stabilisator: bescherming tegen de zon

Cyanuurzuur (ook wel stabilisator of conditioner genoemd) bindt zich aan vrij chloor en beschermt het tegen afbraak door UV-straling. Zonder stabilisator kan chloor op een zonnige dag voor 75 tot 90 procent afbreken in een paar uur. Met stabilisator houdt het chloor het veel langer vol. De aanbevolen concentratie ligt tussen 30 en 50 mg/liter. Let op: te veel stabilisator (boven de 100 mg/liter) heeft het omgekeerde effect en maakt chloor juist te traag. Je kunt stabilisator niet eenvoudig verwijderen, alleen door vers water toe te voegen.

Als je snel-oplossend chloor (natriumhypochloriet of vrij chloortabletten zonder stabilisator) gebruikt, voeg je de stabilisator los toe. Gebruik je trichloortabletten, dan zit er al stabilisator in. In dat geval bouw je de stabilisatorwaarde langzaam op en meet je die regelmatig.

Korte samenvatting: chloor dat snel verdwijnt heeft altijd een reden. Check pH, meet vrij en gebonden chloor, beheers de stabilisatorwaarde en laat het filter zijn werk doen. Met die vier stappen in de juiste volgorde los je verreweg de meeste gevallen op.