Inhoudsopgave

Melkachtig water in je zwembad wijst bijna altijd op een verstoord chemisch evenwicht of een probleem met de filtratie. Het water ziet er troebel en witachtig uit, je kunt de bodem nauwelijks zien, en zwemmen is zo niet prettig én niet veilig. Gelukkig is dit probleem in de meeste gevallen goed op te lossen, als je weet waar je naar moet kijken.

Wat veroorzaakt melkachtig zwembadwater?

De meest voorkomende oorzaak van troebel, melkachtig water is een te hoge pH-waarde in combinatie met een verkeerde calcium- of alkaliniteitswaarde. Als de pH te hoog is (boven 7,6), kan chloor zijn werk niet goed doen. Bacteriën en algen krijgen dan de kans om te groeien, wat het water wit en troebel maakt.

Een tweede veelvoorkomende oorzaak is kalkneerslag. Als het calciumgehalte te hoog is, slaan kalkdeeltjes neer in het water. Die zweefdeeltjes geven het water een melkwitte kleur. Dit zie je vaker na het toevoegen van grote hoeveelheden chloor of na een periode met hard vulwater.

Ook een verstopte of onderdimensioneerde filter speelt vaak een rol. Als de filter het water niet snel genoeg doorvoert, blijven vuile deeltjes in het water hangen. Het resultaat: troebel, melkachtig zwembadwater dat niet opklaart, ook al kloppen de chemische waarden wel.

Tot slot kunnen ook te veel zwemmers in een korte tijd, hevige regenval of veel bladeren en vuil in het water bijdragen aan de troebelheid. Al die organische stoffen vragen om extra chloor en verstoren het evenwicht.

Controleer eerst de waterwaarden

Voordat je iets toevoegt aan je zwembad, meet je de volgende waarden met een teststrip of een testkit:

  • pH: ideaal tussen 7,2 en 7,6
  • Vrij chloor: ideaal tussen 1 en 3 mg/liter
  • Totale alkaliniteit: ideaal tussen 80 en 120 mg/liter
  • Calciumhardheid: ideaal tussen 200 en 400 mg/liter

Ligt een van deze waarden ver buiten de norm, dan heb je daar waarschijnlijk de oorzaak gevonden. Begin altijd met de pH en de alkaliniteit, want die beïnvloeden hoe goed chloor werkt. Pas als de pH klopt, heeft het zin om chloor toe te voegen of een schokbehandeling te doen.

Melkachtig zwembadwater stap voor stap oplossen

Stap 1: Corrigeer de pH. Is de pH te hoog, gebruik dan een pH-minus product om de waarde terug te brengen naar 7,2 tot 7,4. Wacht een paar uur en meet opnieuw voordat je verdergaat.

Stap 2: Doe een chloorschokbehandeling. Voeg een hogere dosis chloor toe (ook wel “superchloring” of schokchlorering genoemd) om bacteriën en algen snel te doden. Doe dit bij voorkeur ’s avonds, zodat de chloor niet snel wordt afgebroken door UV-straling van de zon.

Stap 3: Voeg een vlokkinsmiddel toe. Een vlokkinsmiddel (flocculant) zorgt ervoor dat kleine zweefdeeltjes samenklonteren tot grotere vlokken. Die vlokken worden dan makkelijker opgepakt door de filter. Laat de filter daarna continu draaien.

Stap 4: Draai de filter op volle kracht. Laat de filter minimaal 24 uur non-stop draaien. Spoel het filterzand of de filterpatroon goed terug. Is het filterzand ouder dan vijf jaar, overweeg dan om het te vervangen.

Stap 5: Zuig de bodem af. Bezinksel en vlokken die op de bodem liggen, spoel je direct af naar het riool via de “afvoer”-stand van de filter, zodat je ze niet opnieuw door de filter jaagt.

Wanneer lost het niet op?

Als het water na twee tot drie dagen nog steeds melkachtig blijft, ondanks correcte waterwaarden en een goed werkende filter, kan de oorzaak dieper liggen. Denk aan een te grote hoeveelheid dode algen die de filter verstopt, een kapotte of lekkende filtermand, of een te laag debiet door een verouderde pomp. In dat geval helpt het soms om een deel van het water te verversen met vers water en opnieuw te beginnen met balanceren.

Troebel, melkachtig zwembadwater is bijna altijd te verhelpen door systematisch te werk te gaan: eerst meten, dan corrigeren, dan filteren. Begin bij de pH, controleer de filter en wacht geduldig. Gooi niet meerdere middelen tegelijk in het water, want dan verlies je het overzicht en kun je de echte oorzaak missen.